همین جوری بی حوصله آمدم سراغ وب . یک داستان گذاشته بودم و دیدم یک نفر نشسته و وقت گذاشته و خوانده ، یک حس خوب نرم و گرم آمد توی وجودم و پیش خودم یعنی توی دلم لبخند زدم . کاری که این روزها به سختی انجام می دم یا بیشتر اوقات فراموشش می کنم . به این می گن انرژی گرفتن از فضای مجازی . ببینید چقدر قانعم ... به همین مقدار گرما از طرف خواننده نیازمندم و راضی ام می کند . البته نظر مثبت هم انرژی خودش را دارد و آدم را دلگرم می کند ...